Na negen weken mochten we dan eindelijk 4 augustus afreizen naar China waar we haar op 8 augustus in onze armen mochten sluiten. Wat een fantastische dag was dat. Een dag waarop al onze gevoelens en emoties door elkaar gehusseld werden. Maar waar vooral ineens onze vader en moeder gevoelens boven kwamen drijven. Wat een liefde voelen we voor onze dochter. Dit gaat zo diep dat het met geen pen te beschrijven is.

Op 24 augustus kwamen we met ons drietjes thuis en we hebben een geweldig ontvangst gehad door onze familie en vrienden. Daarna begon ons nieuwe leven. Als gezinnetje. Ik, Jessica, voor ruim zes maanden fulltime thuis en Erik is een supervader. Hij komt iedere middag thuis eten en daar kijkt Yue Lin iedere middag weer naar uit als papa thuis komt. Het heeft een paar weken geduurd voordat we allemaal onze draai gevonden hadden, maar nu loopt alles op rolletjes en draait het al ruim vier maanden om rust, regelmaat en reinheid.

Onze eerste kerst met zijn drietjes was heel fijn samen met onze familie. En nu samen het nieuwe jaar in. Het jaar 2012. Er zal weer veel veranderen voor ons allen. De komende maanden gaan we ‘wennen’ met Yue Lin op de kinderopvang en in maart zal ik, Jessica, weer aan het werk gaan op de maandag, woensdagmorgen en vrijdag. Op maandag zal Erik bij Yue Lin thuis blijven en de andere dagen zal Yue Lin dus naar de kinderopvang gaan. We zijn zo benieuwd hoe dat zal gaan. We zijn nu nog nooit echt uit haar buurt geweest. Er was altijd één van ons in bij haar. Als één van ons weggaat heeft ze daar trouwens geen moeite mee. Ze zwaait dan uitbundig of verlaat haar spel niet. Dus dit wordt vervolgd. In februari gaan we nog heerlijk samen een weekend weg naar Limburg. Daar kijken we naar uit.

Yue Lin doet het echt fantastisch. Ze is onze ogen goed gehecht aan ons. Ze vertrouwt ons. Ze knuffelt graag, laat zich troosten, kruipt lekker tegen je aan, houdt van zingen, dansen. Ze slaapt heel goed, eet goed en groeit als kool. We weten dat het hechtingsproces altijd door gaat maar we zijn op de goede weg samen.

Het jaar 2011. Een jaar vol zegeningen. Wat zijn we God dankbaar voor alles wat Hij ons geeft. Iedere dag weer. Maar er waren ook verdrietige momenten in ons leven en in onze omgeving. (overlijden, zorgen, ziekte) Dat zal ook altijd in onze gedachten blijven. Maar nu kijken we weer vooruit. Op naar het jaar 2012.

Wij wensen iedereen een gezegend en voorspoedig

Terugblikken en vooruitkijken is a post from Adoptie van ons Wereldkind.

Deze weblog blijft wel bestaan. Maar het is wat lastiger om het te vinden geloof ik.

Yue Lin heeft haar eigen blog is a post from Adoptie van ons Wereldkind.

Vandaag wordt het een kort verslag denk ik maar eens. Want zoveel bijzonders hebben we niet gedaan vandaag. Vanmorgen zijn we in het hotel gebleven. Yue Lin heeft nog een uur geslapen van 11.00 uur tot 12.00 uur. En na een snelle lunch zijn we op pad gegaan. We zijn nog een keer naar het Beihai Park gegaan. Maar nu naar een ander gedeelte. Dat was erg mooi. Het was op een eiland en er was een grote tempel op.  We hebben er heerlijk een paar uur rondgelopen en zijn daarna nog weer met de taxi naar de new market geweest. Hier waren we deze week ook al eerder geweest, maar we hebben de derde koffer nog niet vol. Dus moest er nog wat ingeslagen worden.

Om vijf uur viel Yue Lin eindelijk weer in slaap in de draagzak en ze is al slapende in het hotel gearriveerd. We hebben haar om 18.00 uur weer wakker gemaakt want we gingen met de anderen voor de laatste keer bij de chinees eten. Het was weer erg lekker. We hadden nu ook vis erbij besteld. Ik was net even met Min bij de vissen kijken toen de kok de vis even kwam laten zien die we besteld hadden. De kok kwam aan tafel met een plastic zakje. Dat heb ik dus net gemist. De vis spartelde flink in de zak dus hij was wel vers. Verser dan de vissen die in het aquarium zwommen. De meesten zwommen op de rug en dreven een beetje laveloos op de bodem. Dus we mogen aannemen dat deze vis niet uit dit aquarium kwam.

Een maal terug op de kamer was het deze keer weer een hele toer om Yue Lin in slaap te krijgen. Ze was helemaal dol. Ze barstte nog van de energie. Uiteindelijk is ze om 23.00 uur in slaap gevallen. Om haar rustig te krijgen hebben we haar nog in de draagzak gehad want in bed zette ze de hele boel op stelten. En ook heeft ze nog een tijdje in de buggy gezeten. Zou ze voelen dat er wat gaat gebeuren??

We moeten alles nog inpakken. Maar dat gaan we morgen doen. We hebben nog ruim de tijd morgenvroeg. Als we niet te laat op staan tenminste.

Morgen dus geen verslag en geen fotox92s. Voor diegenen die op Schiphol komen live beelden. Dat is natuurlijk veel mooier. We hopen dat we een goede vlucht hebben en we zien naar jullie allen uit. Willen jullie ook fotox92s maken?? Want daar komen wij niet aan toe waarschijnlijk.

Het eerstvolgende verslag zal vrijdag of zaterdag zijn. En daarna word de frequentie een stuk lager van de verslagen. Ik beloof niets. We zien wel hoe het loopt thuis en of ik er tijd voor kan vinden.

En nogmaals bedankt voor alle reacties de afgelopen weken. Het waren 274 reacties van 1 augustus tot en met vandaag. Het heeft ons heel goed gedaan. En het heeft ons soms ook ontroerd. Bedankt lieve mensen. Of we jullie nu persoonlijk kennen of niet.

Lieve groeten vanuit China van

Erik, Jessica en Yue Lin

Mooie gebouwen

Een mooie lotusbloem

Ik doe iets wat niet mag: ik sta rechtop in mijn buggy.

papa kan ook mooie foto’s maken.

In de taxi even kijken waar we heen moeten.

Gezellig samen eten. Allemaal met stokjes.

De Vis. Het ziet er prachtig uit en het smaakte ook nog lekker.

Dag 20: De laatste dag in Beijing is a post from Adoptie van ons Wereldkind.

 
Detailfoto

 
Papa heeft een mooie foto gemaakt.

 
M'n eerste hapjes van een boterham.

 
Knuffelmoment met papa onder de 'parasol'.

Het was nog wel een eindje weg vanaf het hotel. We reden over een snelweg dwars door de stad en dan zie je pas hoe groot Beijing is. We zijn aan de oostkant afgezet van het tempelcomplex en we liepen eerst door het park. Hier hebben we eerst genoten van zang en dans van de Chinezen. Ze waren aan het dansen/bewegen op muziek. Het zag er grappig uit en het waren er wel 100 in totaal. En iedereen deed de zelfde passen op de maat. Daarna zijn we doorgelopen richting de x91gebedshal voor de goede oogstenx92. Dit is het meest bekende gebouw van het tempelcomplex. En we kunnen jullie zeggen dat het er inderdaad indrukwekkend uitziet. Op het hele park was het deze dag gelukkig niet zo heel erg druk. Iedereen was blijkbaar in de dierentuin volgens de anderen. Want daar was het vreselijk druk. We hebben drie uur door het park rondgelopen en rond de middag zijn we neergestreken op een trap van een gebouw. We zaten tussen een groep Equadorianen (of hoe je dat ook schrijft). Wij gingen een broodje eten en Yue Lin zat voor me in de buggy en ik stopte op een gegeven moment haar een klein stukje brood in de mond  en hap slik weg was het stukje. Ze was er zelf verbaasd over en wij helemaal natuurlijk. Dus ben ik nog even doorgegaan en zo at ze dus ineens een halve boterham met jam op. Nou ja zeg. Goed van haar. En dat op ons twee weekse jubileum. Want vandaag is Yue Lin twee weken bij ons. We zijn helemaal blij met deze mijlpaal. Vandaag merkten we ook dat ze steeds minder graag wil dat er andere mensen aan haar zitten. Er wordt heel wat aan haar geplukt overdag maar ze vindt het niet echt grappig meer.

 
Mooie kleurrijke daken.

Na ons bezoek aan het tempelcomplex zijn we lopend naar de Pearl Market gegaan. Dit is aan de overzijde van de oostpoort. De Pearl Market, de Silk Market en de New Market lijken allemaal op elkaar. Maar goed, we wilden graag nog even wat inkopen doen. We zijn hier ongeveer anderhalf uur geweest en toen was de lol er wel af. Er werd weer van alles aan de man gebracht. Wij zijn met wat souvenirs en een koffer weer terug naar het hotel gegaan. We hadden gelukkig snel een taxi gebonden en om 17.00 uur waren we weer terug. Vanavond hebben we met de hele groep beneden in het hotel gegeten. Het was weer erg gezellig en het eten smaakte weer heerlijk. Na het eten is Min nog met ons meegegaan naar de kamer. Ze wilde graag Yue Lin de fles geven en haar naar bed brengen. Dus dat heeft ze samen met mij gedaan. Wat wel grappig was om te zien dat Yue Lin het niet aanstond dat Min aan haar speelgoed zat en dat iemand anders haar de fles gaf. Uiteindelijk heb ik het maar weer even overgenomen. Want aan een Yue Lin die helemaal overstuur is hebben we ook niets. Daarna hebben de dames nog samen op bed een muziek DVD gekeken.                                       Samen met Min een DVd kijken op bed. Wat een schatjes of niet dan.

Yue Lin is precies om 21.30 uur in slaap gevallen in haar bedje. En dat verliep tamelijk rustig. Gelukkig maar.

Morgen is onze laatste volle dag hier in China. We gaan het maar weer rustig aan doen. We willen nog weer naar het Beihai park gaan. En verder zien we wel hoe het loopt. Woensdagmorgen vertrekken we om 11.30 uur uit het hotel richting het vliegveld.

Oh ja, vandaag is ook het paspoort van Yue Lin binnengekomen. Met een visum. Dat is dus helemaal fijn want dan mag ze echt mee naar Nederland.

Lieve groeten van ons drietjes.

Dag 19: Temple of Heaven en Pearl Market is a post from Adoptie van ons Wereldkind.

                                              Toen we weer van het binnenplaatjse afgingen werden we belaagd door mensen die ons allerlei tassen met Chinese souvenirs wilden aansmeren. Het zou 100 RMB moeten kosten één zo’n tas. Ik bood 60 RMB en die man ging bijna direct akkoord. Dus misschien had ik nog wel lager kunnen gaan. Maar goed het was een tas vol met eetstokjes, portemonneetjes, en tassen. En dat voor 6 euro. Koopje dus. Hebben we weer wat weg te geven.

Zoals je ziet is moeten we onze dochter nog wat bijbrengen.

Wij hebben weer ons op de riksja gehesen en die oude man maar weer trappen.
Deze foto is gemaakt door Pieter. Bedankt Pieter!!!

Gelukkig was de volgende stop ook weer na ongeveer tien minuten aan een water. Hier kregen we weer een heel verhaal van de gids Olanda. We kunnen het niet meer navertellen, maar het enige wat is blijven hangen is dat ze het meer, zee noemen in China. Nou ja dat doen ze in Duitsland ook. Na dit boeiende verhaal op naar de volgende stop en dat was bij een familie in een Hutong waar we hebben geluncht. We zaten echt bij die mensen in huis. Een huis ongeveer 6×5 meter en er stonden twee bedden in, twee tafels, een heleboel krukjes, een grote koelkast, een grote kast en achter en douchegordijntje was de badkamer. Nou ja, badkamer?? Het was 1 meter breed en 60 cm diep ongeveer. Het waren echt hele lieve mensen. Zo te zien in het huisje waren deze mensen Katholiek. Er hingen een aantal kruisbeelden en een christelijke kalender aan de muur. Ook hing er van het echtpaar een mooie trouwfoto aan de muur. Ergens in een soort van keukentje buiten het huisje werd de lunch gemaakt. We kregen de meeste gerechten met pauzes van vijf minuten na elkaar, maar ik zag later dat alles bereid wordt op één vuur. Het smaakte prima. Ze hebben echt hun best gedaan. Er was zelfs cola en bier. De kinderen waren rustig. Jip lag lekker te slapen en Yue Lin zat bij één van ons op schoot te spelen met de eetstokjes.  Min en Zhen eten altijd lekker mee. Na de lunch werden we weer terug gefietst naar het startpunt. Daar stond een hele grote groep Koreanen te bekvechten wie er in welke riksja mocht zitten. Ze sloegen elkaar nog net niet om de oren. We zijn er maar snel tussen uit gevlucht. Rond 13.15 uur waren we weer in het hotel.
Op het bed van het echtpaar eten.

Trouwfoto en christelijke afbeeldingen.

                                            Yue Lin kreeg haar fles in de auto van Min. Dat vond Min leuk om te doen. Ze vind Yue Lin zo lief en ukkepukkerig. Weer op de kamer hebben we haar in bed gelgd waar ze uiteindelijk een uur later in slaap viel. Papa en mama hebben ook even van een tukkie gedaan. Want papa en mama zijn is soms ook wel vermoeiend. En het was tenslotte ook nog zondagmiddag, dus dan hoort er ook een slaapje bij.

Om haf vier ben ik, Jessica naar het zwembad gegaan. Ik heb nog een poosje met Min gezwommen. En Erik heeft gevaderd. Hij trof het weer toen ze wakker werd, want ze had een volle poepbroek. Maar het is hem gelukt hoor. Hij zou met Yue Lin naar het zwembad komen, maar ik was er al weer uitgekeken en ik was me gaan douchen en omkleden. Toen zijn we elkaar heel erg mis gelopen. Waarschijnlijk zat hij in de lift naar beneden en ik in de lift naar boven. Hihihi. Maar we hebben elkaar weer gevonden hoor.

We zijn naar een soort van speeltuintje gelopen waar veel bejaarden en kinderen rondliepen. Van de kinderen waren er van de tien, acht jongens en twee meiden. Dus dat de verhoudingen nog steeds niet kloppen was goed te zien. Via een omweg zijn we weer terug gegaan naar het hotel. Hier hebben we nog even in de Royal Club Lounge gezeten. Omdat we een Royal Club kamer hebben mogen we hier zitten en (gratis) drinken en snacks eten. Echt iets voor de Nederlanders. Uiteindelijk betaal je er wel gewoon voor dat snappen jullie wel natuurlijk.

Rond zessen hebben we nog geskyped met oma Bos, tante Marije, oom Dennis, Eline en Julian. Yue Lin snapt nog niet zo veel van skype. Ze lijkt wel verlegen te worden als ze al die gezichten ziet op het scherm. Want als je weer opgehangen hebt is ze weer veel meer aanwezig.

We hebben gegeten bij de grote M en daarna de MacFlurrie opgegeten op een pleintje bij een fontein. Hier stond echter al snel een oudere dame voor de buggy Yue Lin aan te halen. Ze stak de armen naar haar uit en wilde haar overnemen. Nou, sorry mevrouw, geen denken aan. En we spreken nog steeds geen chinees dus dat is dan lastig uitleggen dat je wilt dat ze gaat. Ze bleef maar voor ons staan en even later ging ze naast ons zitten. Nadat het ijs op was zijn we maar snel terug gegaan.

Het avondritueel hebben we rustig gehouden met Yue Lin. Geen wilde spelletjes op bed maar een muziek DVD kijken met Chinese kinderliedjes. Het heeft vast wel iets geholpen. Ze was minder beweeglijk dan gisteren. Ze is weer rond half tien in slaap gevallen.                                           Nog twee volle dagen hier en dan komen we echt naar huis. Wij gaan morgen naar de Tempel of Heaven. We zullen gaan er een mooie dag van maken. Ook komt morgen het paspoort terug van Yue Lin met haar visa.

Heel veel liefs van Erik, Jessica en Yue Lin

Dag 18: Hutongs op de riksja is a post from Adoptie van ons Wereldkind.

Vanmorgen is Erik na het ontbijt gaan hardlopen in de fitness ruimte van het hotel. Yue Lin viel echter weer in slaap rond 10.15 uur dus ik ben op de kamer gebleven. Ze was in haar bedje aan het spelen toen ze in slaap viel.

                                         Na mijn tukkie even de krant lezen. De China Daily

Ze is waarschijnlijk toch wel moe van alles. Rond 11.45 uur was ze weer wakker en zijn we nog even naar beneden gegaan, even bij papa kijken. Maar Erik was uiteraard al klaar. Na een kleine lunch op de kamer zijn we naar de supermarkt om de hoek gaan. Daar hebben we boodschappen gedaan en ook hebben we nog enkele wat andere dingen gehaald. Yue Lin heeft nog een huisje gekregen waar muziek uitkomt en waar wat aan zit waar ze mee kan rollen. Ook zit er een spiegeltje op waar ze zichzelf graag in bekijkt. Na een dik uur waren we weer terug op de kamer en zijn we even later op weg gegaan naar het Beihai park. Dit ligt midden in de stad en is een heel groot park rondom twee grote meren. Maar eerst moest er een taxi gevonden worden die ons weg wilde brengen. Het lukte de bellboy niet om 1,2,3, een taxi te vinden. Uiteindelijk heeft Erik er zelf xe9xe9n staande gehouden.  Om 16.00 uur waren we in het park en Yue Lin is zoals gewoonlijk in slaap gevallen in de auto.Ze heeft daarna nog drie kwartier geslapen in de draagzak. Wij hebben ondertussen een heerlijk ijsje gegeten en zitten mensen kijken. Wat is dat leuk werk zeg. Mensen kijken. En helemaal in China.
                                 Misschien is een korte broek wat voor deze meneer??
                                    Hier ben ik net wakker.
We hebben daarna rondgewandeld langs het water en er was genoeg te zien. Na een tijdje gelopen te hebben zijn we (weer) neergestreken op een terras. Hier hebben we heerlijk een dik uur gezeten.
Samen op het terras.

                                       En Yue Lin had niets in de gaten dat er zo'n spetter haar wagentje duwde.

Daarna zijn we weer verder gewandeld langs het water en hebben we bij de mannen gekeken die aan het vissen waren. En toen zijn we in een leuk restaurantje gaan eten rond 18.00 uur. We hadden vijf gerechten besteld. Eend, kip, gebakken maxefs, rijst, en nog xe9xe9n of andere soort groente. De kok dacht waarschijnlijk dat we grote eters waren want we kregen van alles flinke borden vol. De eend was wel lekker maar zeeeer pittig. De kip was gefrituurd met een krokant laagje en smaakte zeer goed. De rijst was net Nederlandse nasi, en de maxefs was in de vorm van een pizza. Dit smaakte naar x85.maxefs. en de groente was een soort tofu, het was ook best wel pittig eigenlijk. Al met al heeft het ons best gesmaakt. Yue Lin hadden we voor een heel groot beeldscherm gezet waarop een tekenfilm te zien was. Dus ze was mooi rustig.

 
Spetteren met m'n tong doe ik heel erg graag.

Na het eten begon de ellende weer van het zoeken naar een taxi. Het heeft weer 20 minuten geduurd voordat we een taxi hadden. Dus eigenlijk viel het nog mee. xc9xe9nmaal weer op de kamer hebben we Yue Lin lekker gewassen. Ze vindt dit nog steeds niet leuk. Daarna hebben we nog een tijdje met haar gespeeld en daarna weer het zelfde slaapritueel. Uiteindelijk is ze na half tien in slaap gevallen. Maar eigenlijk is dat een x91normalex92 tijd voor haar.

Morgen is het zondag. We gaan dan met de hele groep weer en excursie doen. Eerst was het de bedoeling dat we naar het zomerpaleis zouden gaan, maar we hebben gisteren besloten om dit te veranderen in fietsen in een Riksja in een hutong. Aansluitend hebben we dan samen een lunch. Dus heel vermoeiend is het morgen niet.

Nog drie dagen in Beijing en dan is het al weer woensdag. Dan komen we naar Nederland. We zien er naar uit maar we zijn het hier nog helemaal niet zat. We hebben het erg fijn met ons drietjes en genieten iedere dag weer. Maar we begrijpen dat jullie Yue Lin ook graag willen zien. Dus nog even wachten allemaal.

Fijne zondag allemaal en x91tot morgenx92.

PS: Yue Lin haar jurk was klaar en het is echt supermooi geworden. Je kan wel zien dat het echt handwerk is. De jurk is van witte zijde met prachtige bloemen erop en echt helemaal chinees. Ze zal hem voor de eerste keer dragen als we haar laten dopen. Ze is net een prinses als ze hem aan heeft. Ze vindt hem zelf ook prachtig want ze stond helemaal te x91stuiterenx92 voor de spiegel.

 
 
Mijn nieuwe speelgoed. Ik mocht het zelf uitzoeken.

Dag 17: Relaxte zaterdag is a post from Adoptie van ons Wereldkind.

Onze gids stond ons al op te wachten en ze leek al wat gehaast. We hebben haar direct maar verteld dat anderhalf uur veel te kort is om helemaal naar boven en naar beneden te lopen. Maar daar reageerde ze niet echt op. Toen de anderen er waren liep ze wel een beetje te drammen dat we weer in de auto moesten want anders kwamen we te laat bij de lunch. (???) Uiteindelijk heeft ze toch iedereen de bus ingepraat en gingen we op weg naar een mega groot gebouw waar we dan zouden gaan lunchen. Het was echt heel erg commercieel. Wij dachten dat dat alleen in Turkije zo was maar hier kunnen ze dat dus ook. Eerst x91moestenx92 we op de begane grond langs allemaal souvenirs en toen naar boven om te gaan eten. Het was echt heeeeel groot daarboven en terwijl we gingen zitten stond het eten ook al op tafel. Maar goed. Het smaakte prima en de heren hadden tenminste koud bier. Maar het was helaas maar xe9xe9n fles voor drie mannen. Na het eten hadden we nog een half uur de tijd om beneden rond te kijken. En de bedoeling is dan ook dat je wat koopt. We hebben ons kunnen beheersen.

Op de terugreis naar het hotel hadden we met ons allen bedacht om nog naar de New Market te gaan. Dat is een soort overdekte markt in een gebouw met meerdere verdiepingen. Het is ook de bedoeling dat je flink pingelt want anders betaal je uiteraard te veel. Ieder is hier zijn eigen we gegaan en wij hebben er ongeveer anderhalf uur rondgelopen. Wij vinden dit soort dingen wel leuk. Maar het pingelen is niet altijd even leuk. We hebben voor Yue Lin wat kleertjes gescoord en ook nog wat kleine souvenirs. Om 18.00 uur waren we helemaal gaar. En Yue Lin had ook nog eens kort na elkaar twee poepluiers. Dus was het tijd om te gaan. In het hotel hebben we het onszelf makkelijk gemaakt en roomservice besteld. Yue Lin was echter denken we door alle drukte ook een beetje druk in haar hoofdje want ze was doodop maar kon de slaap niet vatten. Uiteindelijk is ze om 22.00 uur in slaap gevallen.

 
Morgen gaan we het rustig aan doen.

Door de inspanning van vandaag en de tijdsdruk heb ik eigenlijk voor mijn doen heel weinig fotox92s gemaakt. Maar 35. Er is ook nog gefilmd hoor. Dus jullie moeten het maar doen met enkele fotox92s van vandaag.

En wat vonden wij nu van de muur??  Heel indrukwekkend om daarop te lopen. Het is een heel karwei geweest om dit te bouwen zo tegen de bergwanden op. Maar het is ook echt een toeristische trekpleister wat de charme er wel een beetje vanaf haalt. Maar als je in China bent moet je dit zeker wel gezien hebben. Maar zelf hebben wij toch de voorkeur voor een besneeuwde bergtop in de Alpen.

Lieve groeten van ons drietjes.

Dag 15: De ‘Grote’ Muur en de New Market is a post from Adoptie van ons Wereldkind.

Vanmorgen hebben we rustig aan gedaan. We zijn eerst samen met Yue Lin naar de kleermaker geweest en daar laten we een mooie jurk maken voor haar. Een echte Chinese jurk. Morgen kunnen we al komen passen. Daarna zijn we nog in de tuin geweest om fotox92s te maken voor het aankomstkaartje. Dat vond ze even leuk maar na een kwartiertje al helemaal niet meer dus daar zijn we uiteindelijk maar mee gestopt. Maar je hoeft ook meer xe9xe9n goede foto te hebben dusx85..

Daarna nog een poosje gerelaxt op de kamer en ondertussen was Yue Lin in slaap gevallen in de buggy voor de spiegel. Na een fles dachten we dat ze wel door zou slapen in haar bedje maar dat hadden we verkeerd gedacht. Ze heeft in bed gelegen van 12.30 uur tot 13.30 uur en toen was ik er klaar mee en zei ik tegen Erik: we gaan weg. We hadden nog niets bedacht en toen zijn we naar de dierentuin gegaan van Beijing. Daar waren we om 14.00 uur. Het was er uiteraard druk. We zijn eerst naar de pandaberen gegaan. En daar schrokken we wel een beetje. We waren vorig jaar in een pandareservaat geweest in Chengdu en dan was dit wel een groot verschil zeg. Die arme beesten. Er zat nog wel aardig groen in de hokken maar het zag er allemaal wel een beetje armetierig uit. Daarna naar de apen. Veel apen zitten achter glas. En als veel chinezen tegen dat glas aan gaan hijgen dan wordt dat glas er ook niet schoner op. En eigenlijk was dit wel een beetje zoals het hele park er uitzag. De tijgers bijvoorbeeld zaten in een hok, alleen, en het was behoorlijk overwoekerd met struiken waardoor je veel beesten niet zag. En de olifanten waren helemaal niet thuis. Die waren waarschijnlijk op vakantie. In de dierentuin hebben ze ook een groot aquarium. Een soort van dolfinarium zeg maar. Daar zijn we ook nog geweest en dat was wel mooi. Er waren ontzettend veel soorten vissen te bewonderen. En het was er rustig en lekker koel. We zijn ook nog naar de dolfijnenshow geweest. Dat duurde ongeveer een half uurtje en er zat ontzettend veel Chinese humor in. Dat snappen wij namelijk niet. Ondertussen was het al bijna half zes en besloten we om terug naar het hotel te gaan. Oh als we maar een taxi kunnen vinden. Nou en dat was heel snel geregeld. We staan aan de stoeprand en Erik wordt aangesproken door een x91illegalex92 taxichauffeur. Hij wil ons wel wegbrengen voor 8 euro. Dus dat hebben we direct gedaan, want we gaan niet weer zolang wachten als gisteren. Het was echter spitsuur dus het heeft drie kwartier geduurd voordat we weer bij het hotel waren. Maar goed dat maakt niet uit.

Vanavond zijn we weer met de hele club uit eten geweest. En we kunnen zeggen dat het weer heeeeel errug lekker was. Alleen moesten de heren aan lauw bier, maar dat mocht de pret niet drukken. We hebben het weer gezellig gehad. En nu zitten we te relaxen op onze andere kamer. Hopelijk worden we nu morgen niet gewekt door karretjes e.d. we laten het jullie weten morgen. Morgen gaan we met de hele groep naar de muur. Dus we hopen dat dat een mooie dag mag worden. We gaan er van genieten. Onze dochter slaapt in ieder geval al lekker.

Groetjes van Erik, Jessica en Yue Lin

PS het was vandaag weer een mooie zonnige dag. Ongeveer 30 graden.

 
Kung Fu Panda is uitgeteld

 
Bij papa in de draagzak

 
knuffelmomentje

 
Mmmm, dit vind ik niet een heel erg leuk jongetje. Hij is zo bloot.

 
Met papa voor een grote tijger. Ik ben geboren in het jaar van de tijger.

Meer foto's krijgen jullie vandaag niet te zien. Die bewaren we als verassing voor het kaartje.

Dag 14: Beijing Zoo en verhuizen is a post from Adoptie van ons Wereldkind.

Vannacht weer goed geslapen maar wel vroeg wakker. Niet door Yue Lin maar omdat wij onder een soort van restaurant slapen worden we iedere morgen om half zes wakker van het schuiven van stoelen en rijden van karretjes. Dat vinden we niet heel erg leuk. Vanaf 6.00 uur wordt daar namelijk ontbijt geserveerd (niet voor het hele hotel hoor maar voor een gedeelte) daarna zijn we nog weer even in slaap gedommeld maar om 7.00 uur ging onze andere wekker in het ledikantje.

Rond half elf zijn we met Michael, Melissa en Jip met de taxi naar de Verboden stad gegaan. Pieter, Antoinette, Min en Zhen hebben vanmorgen toch voor een andere daginvulling gekozen. En nu we weer thuis zijn snappen we dat wel. Hahahaha. We werden met de taxi afgezet aan de noordkant van het keizerlijk paleis dus moesten we eerst nog een stukje lopen om binnen te komen. Maar toen bleek er voor de kassa een enorme mensenmassa te staan. Maar de mannen lieten zich er niet door uit het veld slaan en gingen toch maar in de rij. Uiteindelijk hadden ze nog vrij snel een kaartje. Daarna gewoon de meute volgen om naar binnen te komen. Tjonge zeg wat veel mensen. Het keizerlijk paleis is 1 vierkante km groot. Dus we hadden heel wat te bekijken. Maar het is prachtig om te zien. Wat een groot complex zeg. Als je de film de x91Last Emperorx92 hebt gezien dan weet je waar we over praten. De muren om het paleis zijn 7 meter hoog en de bouw heeft drie jaar geduurd maar het aan voeren van alle bouwmaterialen meer dan 10 jaar. Er hebben 24 keizers gewoond van de Ming en de Qing dynastie. Het gebouw is uit 1416. Alle verdere details over het paleis zullen we hier maar niet noemen. Want dan ben ik nog wel even bezig. Gelukkig hadden wij Melissa die zich er flink in verdiept had en dus onze privxe9 gids was.

 
 
 
Erik en Yue Lin hebben bekijks!

 
er moet ook gegeten worden

 
en toen moest ik al weer op de foto.

 
We hebben van de zuidkant richting de noordkant gelopen en daar hebben we zox92n beetje een paar uur over gedaan. Mede door de grote hoeveelheid toeristen die er waren. Maar ook omdat we vele malen opgehouden werden omdat we blijkbaar zelf ook een hele bezienswaardigheid zijn. Yue Lin en Erik staan menigmaal op Chinese fotox92s afgebeeld vandaag. Onderweg moest er natuurlijk ook nog gegeten worden door de kids en door ons. Toen we uiteindelijk weer aan de noordkant waren hadden we het hele Tiananmenplein(het plein van de hemelse vrede) nog niet gezien. Dus toen moesten we weet helemaal terug lopen. En daar waren we ook wel weer anderhalf uur zoet mee. Ondertussen was Yue Lin bij mij in de draagzak in slaap gevallen. Ze heeft bijna een uur geslapen en toen was ik blij dat ze weer wakker werd.  Op het plein was het ook weer enorm druk en was het een sport om met Mao op de foto te komen. Het lukt je niet zonder er ook twintig chinezen bij op te hebben staan. We hadden voor Yue Lin een chinees vlaggetje gekocht en dat vond ze geweldig. Ze zwaaide er driftig mee. En ja, dat trok weer bekijks natuurlijk. Maar uiteindelijk staan we met Yue Lin op de bij Mao met Chinese vlag.

                                    met papa en mama op de foto op het Tiananmenplein

En ja, toen wilden we terug naar het hotel. Maar dan stonden we dus mooi verkeerd want op het Tiananmenplein vind je never nooit niet een taxi, dus zijn we weer helemaal terug gelopen naar de noordkant buitenom. Maar daar bleek het ook xe9xe9n groot drama om een taxi te vinden. Om een lang verhaal kort te maken. Na ruim anderhalf uur wachten op een taxi stopte er een autootje met een mannetje erin voor Erik en mij en die vroeg of we ergens naar toe moesten. Nou ja wel graag eigenlijk. Voor 50 rmb wilde hij ons wel naar het hotel brengen. Oh wat waren we blij. Dan maar geen legale taxi. Maar Melissa en Michael stonden aan de overkant van de weg en toen we naar hen wezen en probeerden duidelijk te maken of zij ook mee konden keek hij eerst bedenkelijk maar uiteindelijk ging hij toch akkoord. En toen waren zij ook heel blij natuurlijk. Dus wij in het kleine autootje met vijf volwassenen (incl. chauffeur) en twee kinderen en twee buggyx92s. De kofferbak wilde niet meer dicht maar daar had meneer wel een touwtje voor. En toen werd het nog spannend hoe we zouden aankomen in het hotel en OF we wel zouden aankomen in het hotel. Nou we hebben het overleefd maar het was duidelijk dat hij de zo kortst mogelijke route nam en dat het hem ook niet te veel tijd mocht kosten. Al met al hebben we zeker een half uur bij hem in de auto gezeten want het was inmiddels ook spitsuur in de stad. Maar rond half zes waren we weer bij het hotel en waren we allemaal blij dat we weer terug waren. Vanavond zijn we wel met zijn allen wezen eten bij een chinees restaurant om de hoek. We zaten aan een grote tafel met een draaischijf en Pieter had besteld en het smaakte allemaal heerlijk. Tijdens het eten is Yue Lin in slaap gevallen. Ze was helemaal moe van deze dag. Maar we zijn echt heel trots op haar want ze heeft het echt fantastisch gedaan. Volgens ons heeft ze genoten. Ze is geen moment chagrijnig geweest.

 
Kiekeboe!!

Wat we morgen gaan doen weten we nog niet. Maar wat we wel weten is dat we tijd te kort hebben hier. We willen nog zo veel zien en het is zo fijn zo met zijn drietjes. Wat genieten we ervan. Heel waardevol allemaal.

Tot morgen dan maar weer.

Liefs van Erik, Jessica en Yue Lin.

Dag 13: De Verboden stad en het Tiananmenplein is a post from Adoptie van ons Wereldkind.

Daarna zijn we met de taxi naar het Olympisch stadion gegaan. Het is ongeveer 20 minuten met de taxi, afhankelijk van het verkeer. We werden afgezet aan de rand van een groot plein. De zon scheen volop waardoor het warm aanvoelde. Yue Lin hadden we in de draagzak en de zon brandde dus op haar koppie. We hebben daarom bij het x91birdsnestx92 maar een paraplu gekocht. Net als Moriaantje.

Voor de beide stadions moet je natuurlijk betalen om er naar binnen te kunnen. Maar het was allemaal een beetje vreemd. Er stonden overal mensen met die tickets te wapperen dus wij hadden al zoiets van dat zal wel niet helemaal pluis wezen. Maar ja we moesten wel kaartjes kopen anders konden we niet naar binnen. Dus Erik twee kaartjes gekocht maar bij de doorgang bleken we toch bij de poot genomen te zijn. Want xe9xe9n ticket was rood en de andere oranje. En alleen de rode was geldig. Dus Erik weer terug naar die kerel waar hij die kaartjes had gekocht en heeft hij even haarfijn op zijn chinees uitgelegd dat dit natuurlijk pure oplichterij is. Om nog een originele te kopen moest hij weer 60 rmb (=6 euro) bijlappen. Maar daar trappen wij niet in natuurlijk. Erik heeft hem 20 rmb in de vingers gedrukt en heeft zich omgedraaid. Zodoende mochten we dus toch naar binnen.                                      het vogelnest
 
de watercube

Het was eigenlijk best nog wel druk in en om het stadion. Veelal Chinese toeristen. We hebben een poosje in het stadion gezeten. Tegen 12.00 uur was het tijd voor een fles voor Yue Lin. Maar oh oh alles bij ons behalve dus een fles. Jakkes. Niet leuk. Gelukkig was Yue Lin heel rustig en taalde ze nog niet naar eten dus zijn we nog maar een poosje gebleven. We waren en nu namelijk eenmaal. We zijn toen nog naar de watercube geweest. Een groot gebouw van buiten. Rondom word er van alles aan de man gebracht zoals zwemkleding, zwembrilletjes, zwembanden etc.  maar toen we eenmaal binnen waren snapten we het. Er was namelijk een heel groot recreatiebad met alle soorten glijbanen die je maar bedenken kan. En in dat water dreven dus heel veel chinezen. Meeste met badmuts en zwemband. Het wedstrijdbad was nog helemaal intact maar volgens ons is dat ook al drie jaar niet meer gebruikt. De roestplekken zaten al op de bodem en in het 50 meter bad lagen/dreven podiumdelen. Net alsof het voor wat anders gebruikt was/is. Maar goed. We kunnen zeggen dat we er geweest zijn. Na heel veel souvenirwinkels waar nog volop Olympische prularia verkocht wordt zijn we weer terug gegaan naar het hotel. 

                                    Voor de meeste Wereldkinderen mensen wel bekend. Andy de bellboy van het Radisson. Hij wilde heel graag met Yue Lin en ons op de foto. Nou dat kan hoor. Yue Lin had er echter geen zin in.

 
Kennen jullie deze snoet al van mij??

 
voor de eerste keer slapen in de buggy

We hadden gelukkig snel een taxi gevonden en zo waren we om half twee weer terug. En Yue Lin dus maar snel een fles gegeven. Wij dachten dat ze daarna wel snel in slaap zou vallen. Maar nee hoor. Mevrouw had er geen zin in. Om 15.00 uur was ze nog klaarwakker en toen hebben we maar besloten om maar naar een parkje in de buurt te gaan. Het was helaas rustig in het parkje, dus niet zoveel te zien. Na ongeveer drie kwartier lopen is Yue Lin in slaap gevallen in de buggy. En zo hebben we nog maar een uur met haar rondgelopen. Alle slaap is meegenomen. Rond vijf uur waren we weer  x91thuisx92. Vanavond hebben we bij de japanner gegeten op de begane grond van het hotel. Het was erg gezellig want we zaten er met zx92n drietjes. Nou ja ook wel makkelijk, kon Yue Lin lawaai maken zoveel als ze wilde. Onder het eten klonk het heel geweldig vanuit de kinderstoel. Aardige pruttelgeluiden. (snap je??) Madame had dus wat lekkers voor ons in petto. Dus er wachtte ons een leuke klus toen we weer boven waren. Gelijk maar wassen en de pyjama aan. Het wassen blijft nog steeds iets wat ze echt niet leuk vindt. Ze krijst dan alles bij elkaar. Ook al heb je nog zox92n lekker warm water.

Je zag aan haar dat ze toch wel echt moe was maar ze vindt het gewoon nog erg lastig om aan de slaap toe te geven. Vanavond rustig een poos met haar op bed gelegen, maar steeds wil ze weer overeind. Dan draait ze weer alle kanten op en dan kijkt ze je zo weer verliefd aan. Uiteindelijk is ze vanavond rond 21.15 uur in slaap gevallen.

Morgen gaan we met ons allen ( ook met de anderen) naar het plein van de Hemelse vrede en de Verboden stad. We hebben er zin aan. Hopelijk schijnt de zon dan weer net zo als vandaag. Het was vandaag 32 graden.

Wxe3nx92xadan (= welterusten)

 
Om 16.00 uur 's middags.

 
samen met mijn papa aan de 'fles'.

 
Naar een dvd kijken met chinese kinderliedjes. Niet storen a.u.b.!!

Dag 12: Olympisch stadion en rustig aan doen is a post from Adoptie van ons Wereldkind.